Δέχτηκα ένα δώρο από την καινούρια φίλη Κωνσταντίνα που τις αρέσουν οι σφραγιδούλες μου. Εεεεεε...μα τι να πω εγώ για τα δικά της υπέροχα έργα και τον όμορφο τρόπο που τα παρουσιάζει!!! Το μόνο που μπορώ να κάνω είναι να της πω ένα μεγάλο ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου!!!! Ευχαριστώ πολύ Κωνσταντίνα μου, πάντα έμπνευση σου εύχομαι και δημιουργικότητα!!!!!
Γόμες....
Προχθές έβρεχε. Σήμερα πάλι βρέχει. Αποφάσισα ν' ασχοληθώ μ' ένα θέμα που να έχει σχέση με την βροχή. Επειδή όμως εκτός από τον καιρό που είναι κατσούφης και θλιβερός.....είναι και οι "καιροί" μας σ' αυτό το θλιβερό κλίμα, σκέφτηκα να το διασκεδάσω. Διότι η θλίψη, η κατήφεια και η μιζέρια κάνουν κακό. Ξύπνησε και το παιδί που κάπου κρύβεται μέσα μου κι έπιασα χρώματα ζωηρά και χαρούμενα εκτός λίγων εξαιρέσεων εκεί κάτω στο έδαφος..... σ ένα απλό τετράδιο καθόλου κατάλληλο για νεροχρώματα που κατσάρωσε κι έγινε πλισές!!!! Δεν βαριέσαι λέω και τι έγινε??? ...στο μουσείο θα πάει??? Στη συνέχεια θυμήθηκα τις σφραγιδούλες μου. Βρε δεν τις χρησιμοποιώ ???.. θα προσθέσουν κι αυτές το κάτι τις τους. Κάπως έτσι μου άνοιξε η όρεξη! Λέω λοιπόν το επόμενο να είναι σε χαρτί ακοαρέλας. Οσο για τις σφραγιδούλες που φτιάχνω μόνη μου, θ' ακολουθήσει ανάρτηση με οδηγίες, αν και πιστεύω πως όλες θα γνωρίζετε πως φτιάχνονται..........
