Ελιξ

    Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

     Το γράμμα Εψιλον.

     Η λέξη Έλιξ.

Ελιξ, έλικος 

Περιεστραμένος, έλικα.

Παράγωγα. Ελιγμός, ελικοειδής,ελικοκίνητος, ελικόπτερο,ελικοφόρος, ελικοδρόμιο

Διεθνής λέξη  Helix

 

τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική. Δάκρυ

 Καλή εβδομάδα!!!

"Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική"

Είμαστε ακόμα στο γράμμα Δέλτα και η δική μου λέξη είναι το ....

Δάκρυ.

Δάκρυ για τη χαρά, τη λύπη, τη γέννηση, το πένθος, την επιτυχία, την αποτυχία, τα θαύματα της φύσης αλλά και το θυμό της..... Η Ιθάκη που φιλοξενεί τη δουλειά μας πληγώθηκε αυτές τις μέρες μαζί και πολλές περιοχές της πατρίδας μας με θύματα και καταστροφές περιουσιών.......

Ούτε η Γη ανθίζει χωρίς βροχή, ούτε η ψυχή χωρίς δάκρυα...Αλφρέ ντε Μυσσέ ποιητής…

Γυναίκα

 Φίλες μου καλησπέρα!!!!

Συνεχίζω με το γράμμα  "Γάμα"  και τη λέξη "Γυναίκα".... Εχω κρατήσει την ίδια χρωματική γκάμα και την ίδια  περίπου σύνθεση με το ταίρι της τον Ανδρα! Ελπίζω να σας αρέσει,,,, 

Καλό απόγευμα!!!

Βυθός

 Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

Γράμμα Βήτα

Η λέξη Βυθός

Α - Ω εξώφυλλο......Α Ανήρ

 

Τη γλώσσα μου έδωσαν ελληνική

 Το φθινόπωρο του 2019 στο face book  στην ομάδα  «πανί με πανί»  που το αντικείμενο της είναι το patchwork και γενικά ότι έχει σχέση με το ύφασμα, (textile art) … 7 μέλη  με την προτροπή και την έμπνευση της  Άννας Καζάκου που είναι και η διαχειρίστρια της ομάδας αποφάσισαν  ν’ ασχοληθούν με την ελληνική γλώσσα. Το  ερέθισμα για την Άννα ήταν το ποίημα του Οδυσσέα Ελύτη  «Τη γλώσσα   μου έδωσαν ελληνική»   

  «Τό Ἄξιον Ἐστί» Ψαλμός Β΄, Οδυσσέα Ελύτη

ΤΗ ΓΛΩΣΣΑ μοῦ ἔδωσαν ἑλληνική

τό σπίτι φτωχικό στίς ἀμμουδιές τοῦ Ὁμήρου.

Μονάχη  ἔγνοια ἡ γλώσσα μου στίς ἀμμουδιές τοῦ  Ὁμήρου………

Μεγάλη βοήθεια για την υλοποίηση του έργου 

Το  ΛΕΞΙΚΟ 15.500

ΛΕΞΕΩΝ ΤΟΥ ΟΜΗΡΟΥ ΤΗΣ ΚΑΘΟΜΙΛΟΥΜΕΝΗΣ

 του  Κώστα Δούκα

Ομιλούμε και γράφουμε σήμερα 2.924 λέξεις του Ομήρου, με την ίδια έννοια και με την ίδια ορθογραφία, όπως πριν από 5.000 χρόνια. Το καταπληκτικότερο όμως είναι ότι, πέραν αυτών των λέξεων, η καθομιλουμένη των Ελλήνων, δημιούργησε και άλλες 12.650 και πλέον λέξεις, ώστε συνολικώς οι Έλληνες να ομιλούν και να γράφουν άνω των 15.600 λέξεων ομηρικής καταγωγής.

Με μεγάλο ενθουσιασμό  ξεκινήσαμε 8 μέλη της ομάδας ( 5 φτάσαμε στο τέλος ) να δουλεύουμε  με λέξεις  ομηρικές  πάνω σε ύφασμα με κομματάκια από υφάσματα διάφορα,  κλωστές κεντήματος, παλιές δαντέλες, κουμπάκια και ότι άλλο θα μπορούσε να βοηθήσει την ολοκλήρωση του έργου και να αποδοθεί η κάθε

λέξη όχι απόλυτα απεικονιστικά αλλά πιο αφηρημένα Πώς θα μπορούσε ν’ αποδοθεί η λέξη «αύρα».. κι όμως η Κατερίνα το κατάφερε!!!  Είχαμε αποφασίσει να κάνουμε και τα 24 γράμματα  μέχρι που ήρθε η πρόταση να παρουσιαστεί αυτή η δουλειά το Σεπτέμβριο στο φεστιβάλ  της Ιθάκης στο Βαθύ. Ετσι αποφασίστηκε να παρουσιάσουμε 10 με 12 γράμματα η κάθε μία. Εγιναν λοιπόν τρία πανό επιτοίχια  και δύο βιβλία που ήδη βρίσκονται στην Ιθάκη…. Η έκθεση θα διαρκέσει από τις 14/9 έως 22/9 Οπως φαίνεται καμία από εμάς δεν πρόκειται να παρευρεθεί λόγω  κορονοϊού

Στην  πρώτη φωτό το γράμμα Αλφα και η λέξη Ανήρ.

Στη δεύτερη το εξώφυλλο του βιβλίου....

Σε επόμενη ανάρτηση θα σας δείξω άλλες 8 λέξεις. Καλή σας νύχτα!!!

Βασιλικός κι αρισμαρί
Νεραντζανθοί και γιούλια
Ελάτε να ξομπλιάσουμε
Του γάμου τα κουλούρια

Τα ψωμιά της γιορτής στην Κρήτη

Τα ψωμιά της γιορτής στην Κρήτη

Σε εποχές, όχι και πολύ μακρινές, που ο ηλεκτρισμός δεν είχε φτάσει παντού και πολύ πριν συνδέσουν οι συγκοινωνίες τα χωριά με τα αστικά
κέντρα του νησιού και φέρει ο «πολιτισμός» τις ευκολίες στα σπίτια, οι γυναίκες της Κρήτης ζύμωναν ψωμιά στο σπίτι από το αλεύρι που άλεθαν
οι ίδιες στο χειρόμυλο ή αν υπήρχε η δυνατότητα έπαιρναν από το μύλο αλεσμένο.

Καθημερινά και γιορτινά ψωμιά στην Κρήτη

Τις μέρες της ξεζυμωσιάς, όταν, δηλαδή, τελείωνε το ζυμωτό ψωμί έφτιαχναν σκέτες πίτες με το αλεύρι και τις έψηναν στο τηγάνι ή σε σιδερένια
πλάκα, που τοποθετούσαν πάνω στην πυροστιά, όπως ψήνουν ακόμα εκείνες τις πλατιές χορτόπιτες και μυζηθρόπιτες, που σήμερα γνωρίζουμε
ως νεράτες στο Λασίθι και σφακιανές στα Χανιά.
Τα παλιότερα χρόνια ζύμωναν, κάθε 10-15 μέρες δύο ειδών ψωμιά: τα κανονικά και τα παξιμαδερά, τα οποία φούρνιζαν δύο φορές για να
διατηρηθούν ως παξιμάδια. Το αλεύρι που χρησιμοποιούσαν ήταν από κριθάρι ή σιτάρι ή μιγαδερό (δικούκι, όταν γινόταν από αλεύρι μείγμα
αυτών των δύο καρπών και τρικούκι αν περιείχε και βρώμη (ταγή).
Σήμερα για το ζύμωμα χρησιμοποιούν έτοιμη μαγιά από μπίρα. Παλιότερα το μόνο μέσο που διέθεταν για να κάνουν το ψωμί να φουσκώσει ήταν
το προζύμι (ένας βώλος ζύμης που έχουν φυλάξει σε πήλινο δοχείο, με λίγο λάδι και ελάχιστο αλάτι). Για να «πιάσουν» την πρώτη φορά προζύμι
οι γυναίκες ανακάτευαν 1 ποτηράκι χλιαρό νερό (ιδανικά από το νερό στην εκκλησιά ο παπάς όπου βουτάει τον βασιλικό, την ημέρα του Σταυρού
ή στην πρώτη Ανάσταση για να ραντίσει τον κόσμο). Το «αγιασμένο» αυτό νερό έδινε, λόγω των ενζύμων του, υποθέτουμε, το καλύτερο προζύμι.
Με αυτό ζύμωναν τα ψωμιά τους και κράταγαν πάλι ένα βώλο ζύμης που θα έδινε το επόμενο ψωμί.
Τα γιορτινά ψωμιά

Εκτός από τα καθημερινά ψωμιά, που άλλοτε ζύμωναν από ανάγκη, οι γυναίκες για τις πιο σημαντικές στιγμές της ζωής τους (αρραβώνα, γάμο,
βάφτιση), έφτιαχναν και γιορτινά ψωμιά. Τα ψωμιά είχαν πάντοτε το σχήμα μιας κουλούρας με τρύπα στη μέση ή ενός στρογγυλού καρβελιού.
αυτά γίνονταν με πολύ πιο σκληρό ζυμάρι και έφεραν στην επιφάνεια τους ξόμπλια (πλουμίδια, κεντίδια, στολίδια).
Το καθένα τους είχε και ένα διαφορετικό παραλήπτη. Τον κουμπάρο, τον σύντεκνο (το νονό) και την παρέα του (τους σέρτες), που έπαιρναν ένα
λιγότερο στολισμένο ψωμί, αλλά και τους υπόλοιπους καλεσμένους στο γάμο και τη βάφτιση. Ειδικό πολύ γλυκό ψωμί «κένταγε» και η πεθερά για
τη μελλοντική της νύφη. Αυτό το ψωμί, όπως κι αυτό που έστελνε η νύφη στην πεθερά κόβονταν πάντα με το χέρι για να μην τσακωθούν ποτέ.
Γιορτινό ψωμί έψηναν και για τη λεχώνα τα μικρά παιδιά (συνήθως το Σάββατο του Λαζάρου).
Όταν μια κοπέλα γνώριζε ένα νέο και τον ερωτευόταν «κένταγε» πάνω στο ψωμί ένα πουλί, συνήθως περιστέρι ή χελιδόνι. Αν φούσκωνε καλά το
ψωμί τότε ο έρωτας αυτός είχε ελπίδες να καταλήξει σε γάμο. Το πρώτο κομμάτι αυτού του ψωμιού προοριζόταν για τον καλό της. Και για τον
αρραβώνα έφτιαχναν ψωμιά. Άλλα για την τάβλα (το τραπέζι) κι άλλα για να στείλουν, τυλιγμένα με κεντητή πετσέτα στο σπίτι του γαμπρού. Τα
ψωμιά αυτά εκτός από τα σύμβολα της αφθονίας (ελιές, σταφύλια, στάχια) και τα σύμβολα της γονιμότητας (ρόδια, κουκουνάρια) έφεραν συχνά
και τα αρχικά του ζευγαριού. Παρεμφερή σύμβολα έφεραν και τα ψωμιά του γάμου, με τη μόνη διαφορά ότι συχνά έβλεπες επάνω τους μικρές
φωλιές πουλιών (σύμβολο του σπιτιού), άνθη λεμονιάς ή νεραντζιάς, βασιλικό ή τριαντάφυλλα.
Στην περιοχή του Ρεθύμνου ιδικό παξιμάδι έφτιαχναν λίγο πριν γεννηθεί ένα παιδί για το καλωσόρισμα του μωρού. Τα παξιμάδια αυτά, τα
καλοψύκια φτιάχνονταν με ένα αλεύρι από ξηρούς καρπούς, ανακατεμένο με ζάχαρη ή μέλι, λάδι, ρίγανη και πιπέρι. Τα υλικά που έπρεπε
οπωσδήποτε να περιέχουν αυτά τα μικρά παξιμαδάκια (ντακάκια) συμβόλιζαν τα δώρα που προσφέρουν οι Μοίρες στα νεογέννητα. Τα φύλαγαν
σε μια βούργια (βουργιάλι ή κρητικό ταγάρι), κρεμασμένη στην είσοδο του σπιτιού μέχρι τη στιγμή της γέννησης οπότε και τα κέρναγαν σε όσους
περνούσαν από το σπίτι να ευχηθούν για το μωρό.
Σήμερα τέτοια ψωμιά, πολύ πιο απλά, βέβαια, ζυμώνουν μόνο στους γάμους και τις βαφτίσεις και τα προσφέρουν σε πολύ λίγο κόσμο.
Ξομπλιαστά ψωμιά ( ή άρτους) πουλάνε κάποιοι φούρνοι ή βρίσκεις σε μικρογραφίες 9που δεν τρώγονται) στα καταστήματα τουριστικών ειδών ή
στα λαογραφικά μουσεία.

Το πιο πάνω κείμενο  το ανακάλυψα  στο ίντερνετ και το παρέθεσα σαν πρόλογο για να σας παρουσιάσω την νυφιάτικη κουλούρα που η γλυκιά μου Μάρσια, φίλη  και συμμαθήτρια από τα χρόνια της σχολής Δοξιάδη, χάρισε στα παιδιά μου για τον γάμο τους!  Με ρίζες Κρητικές από τον πατέρα της και έχουσα γνώσεις των εθίμων του γάμου  την  παρήγγειλε στ' Ανώγεια του Μυλοποτάμου στο Ρέθυμνο και μάλιστα την έφτιαξε η αδελφή του Νίκου Ξυλούρη!!

Είναι φτιαγμένη με αλατοζύμη τόσο αριστοτεχνικά στολισμένη!!!! Χάρμα οφθαλμών!! Χαίρεσαι να την βλέπεις.... Συνοδεύεται δε με δύο σακουλάκια που το ένα έχει μέσα ζάχαρη για να είναι η ζωή του ζευγαριού γλυκιά και ένα με αλάτι για να διώχνει μακριά τους εχθρούς τους, τοποθετημένα στο κενό στο κέντρο της κουλούρας....

Τι όμορφα έθιμα έχει η ελληνική παράδοση και τι κρίμα που μόνο στην επαρχία τηρούνται ακόμα.....

Μάρσια μου εγώ και τα παιδιά σ' ευχαριστούμε πολύ!!! Να έχεις υγεία, να χαμογελάς και είσαι γεμάτη ζωντάνια και κέφι όπως τότε που μοιραζόμασταν το ίδιο σχεδιαστήριο!!!!

Καλοκαίρι δύσκολο το φετινό....

Καλησπέρα!!!
Οπως κάθε Αύγουστο εγώ σταθερά εδώ στην άδεια Αθήνα. Ερημη πόλη, κλειστά μαγαζιά, ζέστη και δυστυχώς αποκαΐδια και στάχτες....
Πλησιάζουμε στο Σεπτέμβριο και καλοκαίρι δεν κατάλαβα φέτος... Αμέσως μετά τον γάμο των παιδιών συνέβη το τραγικό γεγονός με την φωτιά στην Ανατολική Αττική.... Δεν υπάρχουν λόγια που να μετριάζουν την θλίψη για όσους χάθηκαν κι ούτε θα επεκταθώ, τα γνωρίζετε άλλωστε....

Φύγαν οι νεόνυμφοι  για το ταξίδι του μέλιτος κι εγώ εδώ ν' ασχολούμαι με το bookfolding. 

Δίπλωσα δύο βιβλία..
Ενα για το ζευγάρι κι ένα για τους κουμπάρους να τα έχουν  ενθύμιο από τον γάμο.

Τα λουλούδια στο βάζο του ζευγαριού είναι όλα από χαρτί....

Τα λουλούδια στο βάζο των κουμπάρων,  άλλα είναι από χαρτί και άλλα από κουκούλια. Ανακάλυψα τελευταία πόσο όμορφα πράγματα μπορεί να φτιάξει κανείς με το κουκούλι και αυτό τον καιρό τα μελετώ. Να δω που θα με οδηγήσουν......

Διπλώθηκαν βιβλία από Κυριακάτικες εφημερίδες με περιέχομενο που εγώ τουλάχιστον δεν θα διάβαζα ποτέ. Ισως κάποιες που διαβάζετε τώρα να ενδιαφερόσασταν για την "Προτεσταντική Ηθική και το πνεύμα του Καπιταλισμού"!!!... Εγώ με τίποτα! Ας με συγχωρέσει ο Μαξ Βέμπερ ή ο  Τζέιμς Γουότσον με την "διπλή έλικα". Και να τα διάβαζα σε μισή ώρα θα είχα ξεχάσει τα πάντα. 

Πριν από τα νυφιάτικα είχα διπλώσει κι άλλα. Είναι δύο κι αυτά, αλλά με το ίδιο πατρόν ...

Σας έχω υποσχεθεί και τα μικρά σπιτάκια από πηλό. Δεν τα ξέχασα... θα έρθει και η σειρά τους. 

Σας εύχομαι καλά μπάνια και καλό υπόλοιπο καλοκαιριού!!!!

Φιλιά!!!!