Οι καλές μου φίλες Ειρήνη με τις "Δημιουργίες ψυχής" και η Εριφύλη με τις "Δημιουργικές ανησυχίες" με προέτρεψαν να παίξω το παιχνίδι "Αγαπώ", που μου θύμισε το παιχνίδι που παίζαμε παιδιά, αλλά και το τραγούδι,
"Σ' αγαπώ, σ' αγαπώ που με βάζεις?
Σ' ένα πύργο ψηλό να διατάζεις".
Κι άμα πέσω από κει Βασιλιά μου?
Θα βρεθείς μέσα στην αγκαλιά μου!!!!!!!
1- Τα παιδιά μου...δεν χρειάζεται να πω γιατί.......
2- Τα 38 χρόνια που μοιράστηκα με τον σύντροφό μου.
3- Τη μάνα μου...ούτε εδώ χωράει το γιατί....
4- Τον άνθρωπο που δεν με πλήγωσε ποτέ, κι ας έχει φύγει από την ζωή, εδώ και 30 χρόνια.....τον πατέρα μου!!
5- Την παιδική μου φίλη που βρήκε στην καρδιά μου τη θέση που θα έπρεπε να είναι η αδελφή μου, αν είχα αδελφή.......
6- Τους ανθρώπους που ξέρουν ν' ακούν τους συνομιλητές τους και δεν κάνουν επίδειξη γνώσεων.
7- Τους λίγους αλλά εκλεκτούς μου φίλους!!!
8- Τα βιβλία μου!!
9- Το θέατρο, το σινεμά και τις συναυλίες του καλοκαιριού.....
10- Τη ζωγραφική, τα μολύβια, τα χρώματα, τα χρωματιστά χαρτιά, την decoupage, τα ζυμαράκια μου κι ότι μπορεί να περάσει από τα χέρια μου και να μεταμορφωθεί σε κάτι όμορφο, είτε χρηστικό είτε διακοσμητικό!!!!!
κι άλλα κι άλλα........
Θα προτείνω κι εγώ με την σειρά μου να παίξουν το " Αγαπώ"...
Η Καίτη
Η Στέλλα
Η Ρίκη
Η Despoina's decoupage
Η ElenArt που έχει να γράψει στο ιστολόγιό της, πάααααρα πολύ καιρό...
....
Καλή διασκέδαση!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Εκανα μια επίσκεψη στο blog του Dinos art και είδα τα έργα του με τίτλο "Θέατρο Σκιών". Μου θύμισαν όχι μόνο τα παιδικά μου χρόνια, αλλά και κάτι πυρογραφίες που έκανα πριν πολλά-πολλά χρόνια. Τους ζήλεψα τους Καραγκιόζηδες του Ντίνου. Είναι διαφορετικοί. Με άλλη ματιά ειδωμένοι. Εχουν χρώμα και πολλή δουλειά. Είναι καμωμένοι με μεράκι!!!!!!!
...Μ' εμένα δεν άλλαξε τίποτα. Τα Χριστούγεννα ήταν μια μέρα σαν τις άλλες. Ευτυχώς που υπάρχουν τα ζυμαράκια. Να ένα ακόμα!! Μη φοβάστε, δεν πέφτει. Αν και ετοιμόρροπο θα γέρνει έτσι σαν τον Πύργο της Πίζας....
...με τα νέα χριστουγεννιάτικα ζυμαροστολιδάκια μου!!!!!!!!!!
....Γούρια φτιαγμένα πριν δύο χρόνια, από ζυμάρι φυσικά τι άλλο??? Τα καινούρια θα σας τα ανεβάσω αύριο που ελπίζω να τα έχω τελειώσει.
...υπάρχουν ακόμα και δεν έχουν πάθει το παραμικρό.
..Επειδή ένας φίλος μου είπε πως μοιάζει να έχω κόψει το καπάκι με τα δόντια, έβαλα κορδονάκι γύρω-γύρω. Μ' αυτό τον τρόπο έκλεισα τις τρύπες και έτσι στερεώθηκε το καπάκι και δεν το βρίσκω συνέχεια στον πάτο υου μπωλ! Αύριο θα την γεμίσω με σοκολατάκια...περάστε για τρατάρισμα!!!!!!!!!
Προχτές το βράδυ, ήθελα κάτι να φτιάξω, αλλά να μη μου πάρει πολλές μέρες. Κάτι εύκολο και γρήγορο. Βρήκα μια σκεβρωμένη σπάτουλα, πήρα και τον πυρογράφο και ιδού το αποτέλεσμα. Το μονόγραμμα από κέντημα. Από εκείνα τα παλιά με φεστόνι που κεντούσαν στις πετσέτες του φαγητού, όταν έστρωναν το γιορτινό τραπέζι. Η φίλη μου η Ειρήνη με ρώτησε αν έβαλα το αρχικό μου για να μην την χάνω. Μα είναι δυνατόν το βασίλειό μου να μην έχει το έμβλημά του?????? Να πάρει η ευχή....ξέχασα το στέμμα!!!!!! 
Τρομάξατε???? Εεεε είχα λόγο λοιπόν να αποφασίσω να βάλω νυστέρι. Για να δούμε πέτυχε?????
....φιλοξένησε τις κουτάλες και τις σπάτουλες, που ήταν σκόρπιες εδώ κι εκεί!!!
...δεν το πιστεύω! Κάθε φορά που χτυπάω την πόρτα των μπλογκοφιλενάδων μου, τρίβω τα μάτια μου από την έκπληξη για όλα αυτά τα θαυμαστά που φτιάχνουν!!!! Μπράβο σας κορίτσια!!! Θα προσπαθήσω να σας φτάσω. Ευχαριστώ πολύ Καιτούλα για το βραβείο!!!!
Καλημέρα!!!!!
Πρώτα απ' όλα να ευχαριστήσω την φίλη Maria Z για την τιμή που μου έκανε και μετά να ζητήσω συγνώμη γιατί το έχω τόσες μέρες και αμέλησα να το αναρτήσω και στη συνέχεια να το παραδώσω....Ας όψεται η κολοκύθα που μου είχε πάρει τα μυαλά.......
...δεν είμαι απόλυτα ικανοποιημένη από το αποτέλεσμα. .
Αυτά είναι τα πανέμορφα σαπουνάκια που φτιάχνουν οι καλές μου φίλες Ελένη και Πόπη. 
Μην τρομάξετε...Εχω πει στο γιο μου να μη με φωτογραφίζει από ψηλά γιατί βγαίνω θεόχοντρη, αλλά δεν ακούει. Είναι και πανύψηλος......
..........προσέξτε μη μου ματιάσετε το πρώτο!!!!Τι είναι αυτό????? What's this??????? Tο βρήκατε????? ενα πράγμα είχα στο μυαλό μου όταν το ξεκίνησα αλλά όσο το κοιτάζω, όλο και περισσότερα μου έρχονται στο μυαλό. Για ν' ακούσω....περιμένω.
Σε ένα βαρύ κρυολόγημα με 39 πυρετό μόνο ένα κουτί χαρτομάντιλα θα ταίριαζε.
